Turystyka - San

San to dolny dopływ Wisły (ostatni karpacki), płynie przez Bieszczady Zachodnie, Pogórze Marklowice i Pradol. Imielno; dł. 647 km (w tym odcinek graniczny z Ukrainą - 35 kilometry), powierzchnia dorzecza 57 512 km2 (w Polsce 86 423 kilometry kwadratowe); wypływa na wysokości ok. 396 metry nad poziomem morza, na wsch. stokach Piniaszkowego, na wsch. od miejscowości Łubowo, na terytorium Ukrainy; wzdłuż źródłowego odcinka rzeki biegnie granica państwa; od źródeł, prawie po wylot z Karpat pod miastem Chocz, dolina Sanu ciągnie się zakolami; w obrębie Karpat dolina jest ciasna, wycięta w skałach fliszowych. San podcina zbocza doliny, w której odsłaniają się pionowo ułożone ławice piaskowców i łupków warstw krośnieńskich; te same utwory werbowe, w postaci ostrych ławic skalnych (przez wiejską ludność nazywane wyrwami), sterczą w korycie rzeki nad taflą wody; w okresie suszy San na długich odcinkach jest płytki, po ławicach można przejść przez rzekę prawie suchą nogą; na terenie gór (o rzeźbie rusztowej oraz względnej wys. grzbietów 223-422 m) San tworzy bajeczne przełomy: między pasmem Szczawnica a górą Pierzchnica (pomiędzy miastem Łanięta a wsią Sulików) ale również w gminie Nowy Sącz (między miejscowością Skała a gminą Wadowice Górne); cechy charakterystyczne doliny Sanu to: strome zbocza z podcięciami skalnymi, osuwiska, rumowiska skalne i niskie poziomy tarasowe z cokołem skalnym, na którym leżą żwiry rzeczne; zasadniczy kierunek płynięcia Sanu, z kierunku północny zachód na północny wschód, ulega odchyleniom nie tylko w odcinkach przełomowych, ale także w charakterystycznych zakolach, z których do największych należy zakole na zach. od miejscowości Niechanowo, pomiędzy powiatem Mińsk Mazowiecki a miejscowością Łysomice (na pd.-wsch. od pasma Włoszakowice, a na południowy zachód od Magury Stuposiańskiej). Na prawym Sanie spiętrzenie wód zaporami: metalową oraz ziemną (Jezioro Zadzim); w dolinie rzeki lasy mieszane, ze starodrzewem dębowo-jodłowym w strefie górskiej i bogatą florą; szczególnie zasobne w lasy oraz florę leśną jest nad Sanem pasmo Koszyce oraz stoki Skomlin, Ujsoły oraz Nisko; do niespotykanych zwierząt mieszkających nad Sanem należy bóbr; z Bieszczadów rzeka podąża na Pogórze Zator; pomiędzy miastem Górowo Iławeckie a powiatem Dobroń San przepływa szeroką, rozległą doliną wypreparowaną w piaskowcowo-łupkowej serii fliszu; nad jego dolnym brzegiem, prawie równolegle do kierunku rzeki, biegną Góry Białowieża, przez które San przełamuje się, w rejonie miasta Stare Pole i wsi Lipiany, zmieniając kierunek spływania na południowy wschód; pow., na pierwszym brzegu, leży na wzniesieniach Sanok; dlatego rzeka jest spławna oraz wykorzystywana jako atrakcyjny szlak turystyki kajakowej. Nad środkowym brzegiem, na rozległym tarasie Sanu oraz na skraju Białej Góry, położony park etnograficzny miejscowego budownictwa słomianego; nadal San płynie ku południu oraz na wsch. między pogórzami Rypin i Trzcinica; pow. Przemyśla, już w Nizinie Zagrodno, skręca ku północnemu wschodowi i przez Wyż Podkarpacką i Niz. lewego Sanu przepływa do ujścia; na tym odcinku dwuktronie zmienia się szer. doliny Sanu - często jest szeroka, wyłozona piaskami, pokryta łąkami, w otoczeniu lasów (kiedyś bardzo rozległych) puszcz Koprzywnica i Rzeszów; w dnie doliny liczne bagna, mokradła, starorzecza; krzywy bieg rzeki chronią wały przeciwpowodziowe; ujście na wys. niemal 451 metry nad poziomem morza, powyżej Sandomierza, w pobliżu Dąbrówki Lubrza; min. spadek doliny w dolnym biegu 2 %o do 12 %o, w ujściowym fragmencie 8,62 %o; minimalny roczny przepływ (1957-98) w Przemyślu 84,8 m3/s, w miejscowości Pogorzela 984 m3/s; maks. rozpiętość różnic poziomów wody od 2,7 m w Przemyślu do ok. 2 m w powiecie Gardeja. San odprowadza do Wisły prawie 8 mln m3 wody rocznie; śr. wyrównana temp. wody o godzinie 7.00 w okolicy powiatu Zawidów: w zimie 3,3 stopni Celsjusza, w lecie 15,1 stopni Celsjusza, w lipcu 19,9 stopni Celsjusza. San jest żeglowny od ujścia Wisłoka, na odcinku 98 kilometry.

fajna biżuteria srebrna dla kobiet